SA Hunter/Jagter July 2021

Die onlangse publikasie van sekere beoogde veranderinge aan die Wet op Beheer van Vuurwapens het behoorlik die wettige vuurwapeneienaars in ons land op hol gehad, en ook met goeie rede. Gegewe die heersende misdaadsituasie in Suid-Afrika, is dit amper ondenkbaar dat selfverdediging as ’n rede om ’n vuurwapen te besit, eensklaps van die tafel gevee wil word, om nie eens te praat van die herlaai van ammunisie en versamel van vuurwapens nie. Wat ook vir my interresant was, was die feit dat van die verdedigers van dié drakoniese en verreikende stukkie beoogde wetgewing hulle as’t ware stilletjies van die beoogde wysigings probeer distansieer. Nadat die storm van protes onder wetsgehoorsame vuurwapeneienaars losgebars het, was die Minister van Polisie, Bheki Cele, merkbaar minder lus om die beoogde wysigings te verdedig. Te…

WENBRIEF TROPWILD Skaars het die spreekwoordelike bom gebars oor die voorgestelde wysigings aan die Wet op Beheer van Vuurwapens (Wet 60 van 2000) of die vuurwapengemeenskap spat in alle rigtings. Dit laat my baie dink aan ’n leeu wat ’n trop springbokke inhardloop of ’n haai wat tussen ’n skool kleiner vissies inswem – die springbokke en vissies spat in alle rigtings. Die leeu en haai vang dan die swakkes en stadiges en vreet hulle smaaklik op. Die regering het soos ’n roofdier tussen die “trop” (in dié geval die publiek) ingehardloop en paniek gesaai. Elke vuurwapeneienaar en -assosiasie hard-loop nou in sy eie rigting en probeer die “roofdier” op sy eie pak. Intussen wag die “roofdier” geduldig om te sien hoe vrees die “prooi” verswak sodat hy hulle kan…

’N KATASTROFE IN HWANGE NASIONALE PARK Daar is onlangs uit Zimbabwe berig dat oënskynlik onwettige prospekteerdery vir steenkool in Hwange Nasionale Park besig is om grootskaalse verwoesting te saai. Pres. Emmerson Mnangagwa van Zimbabwe het sonder die medewete van Zimbabwe se Parke- en Wildlewebestuursowerheid spesiale lisensies aan twee Chinese maatskappye toegeken wat hulle magtig om vir steenkool binne die grense van Hwange Nasionale Park te prospekteer. Slegs die president kan so ’n spesiale lisensie toeken. Volgens berigte het die prospekteringsaktiwiteite van die twee Chinese maatskappye, naamlik Afrochine Smelting (Pvt) Ltd en Zimbabwe Zhongxin Coal Mining Group, ernstige skade aan die omgewing aangerig en tot ’n drastiese toename in stropery gelei. Pres. Mnangagwa se besluit om hierdie konsessies toe te staan sonder dat enige omgewingsimpakstudies gedoen is of konsultasies met belanghebbendes…

En moet dit dan seblief tog nie ’n “lodge” noem nie, want al betaal ons, beskou ons ons nie as gaste of kliënte nie. Daar’s geen eenvoudige antwoord hierop nie. Jagters is soos daardie gekleurde droplekkertjies: All sorts. Maer en vet, mankoliek en fiks, manlik en vroulik, van alle stande en vermoëns, en met allerhande vereistes en giere. Party jag al 30 jaar met dieselfde geweer en knipmes, ander skik hulself elke jaar na die nuutste mode. Eersgenoemde was vroeër algemeen, deesdae is dit laasgenoemde op wie jagverwante bedrywe hul visiere rig, want kommersialisering en verbruikerskultuur het ook in jag posgevat. Ja, hoe hét dinge nie verander nie, né? Met al die gadgets en die gear deesdae, en die klem wat van jagkuns na skiettegnologie verskuif het, asook die monetêre…

History has not recorded what made the first John Rigby decide to enter the gunmaking business in Dublin, Ireland, in 1775. But whatever it was that stirred his emotions, it clearly worked because Rigby soon earned a reputation as a first-class maker of not only rifles and smoothbores but duelling pistols as well, at that time a gentlemanly (if noisy and sometimes painful, even deadly) way of settling disputes. However, history has recorded that Rigby is the oldest gun-maker in the English-speaking world. In spite of trials and tribulations (which we will shortly get to), the firm is today forging ahead and once again concentrating on its core business: making first-class firearms for discerning sportsmen and -women. In 1818, after the first John Rigby’s death, his sons, William and Jason,…

Wanneer die jaar draai, is ons gewoonlik druk besig om al ons eie jagte uit te sorteer en seker te maak dat alles iewers in die begroting en op die kalender pas. Só kyk ons maklik mis dat daar dalk iemand naby aan ons is wat ook graag wil jag of begin jag, maar om die een of ander rede nie kan nie. As gevestigde jagters put ons soveel uit ons eie jagervarings dat dit amper onmenslik is om te dink ons kon iemand gehelp het om ’n eerste bok te skiet, maar dit nie gedoen het nie. Ons kan dikwels help met die struikelblokke wat in voornemende jagters se pad staan. Soms is dit die gebrek aan ’n jaggeweer, skietbaan of plaas om op te oefen, of ’n jagbestemming.…